پروردگارا ... كاش ميشد در محراب زندگي كه سجاده يادت را در آسمان نيلي آن گشوده ام با تمام وجود تو را در يابم. كاش ميشد چشمان باراني ام را بر سجاده نيازت بگذارم تا با درياي آبي يادت پيوند دهم وپرنده اميد را در آسمان تيره وجودم به پرواز در آورم. كاش ميشد در تبلور احساسم واژه اي بيابم به وسعت نامت وبا زمزمه رود هم صدا شوم ومقدس بودنت را بربرقلب لحظه ها نهيب زنم.
